[HOME] eerdere nieuwsbrieven [ 2007 ] [ 2008 ] [ 2010 ] [ 2011 ]

Wandelnieuwsbrief seizoen 2011
 

Hallo lieve wandelvrienden,

Het wandelseizoen 2011 zit er weer op en het was het beste ooit! Nog niet eerder mochten wij zoveel wandelaars verwelkomen. Het afgelopen seizoen hebben we aan 148 wandelgasten onderdak geboden die 1.028 keer geslapen hebben.
Opvallend was het groot aantal Vlaamse wandelaars die dit jaar afreisden naar de Aveyron. Dat was mede te danken aan onze Belgische vrienden Chris en Hilde van le Mas des Eglantines en door advertenties in o.a. de Zondagkrant.

In deze nieuwsbrief:

• Het zevende huis

• De West-Vlaamse G en H

• Kruisen van de Aveyron

• Keuken perikelen

• Recept

• en maar bouwen

• Leven met de natuur

• Het Goede Doel

• Facebook

Het zevende huis, ofwel van afscheid naar doorstart.

In één van de vorige nieuwsbrieven viel te lezen dat, Hans en Nelleke van Maison La Grande Combe, afscheid namen van de wandelparels, vanwege een gevonden koper voor hun huis en met reeds vergevorderde plannen te verhuizen naar een prachtig nieuw huis in de Gers.
Jammer maar helaas werd hen eind april 2011 duidelijk dat de kopers de financiering niet rond kregen bij de bank en daar zaten ze dan. Dan is het wel even slikken. Ze hadden al veel opgeruimd in kelders en op zolders, wat overigens een voordeel was bij een nadeel. Hans kwam er afgelopen jaar af en toe achter dat hij wat teveel had weggedaan, want hij had de draad weer opgepakt van allerhande klusjes en verbouwingen. Zo’n oud groot huis behoeft jaarlijks onderhoud en er is dus altijd wel wat te doen aan reparaties en verbeteringen. Ook wat de ongeplande doorstart betreft t.a.v. het ontvangen van gasten, moesten ze even schakelen. Gelukkig kregen ze door de vele contacten die ze in al die jaren hebben opgebouwd vanzelf weer een toestroom van mensen, waardoor ze in 2011 nog een aardig seizoen gedraaid hebben. Maar de eurocrisis is nog niet over en de huizenmarkt ligt helemaal stil, dus voor het komend jaar staan hun verwachtingen op een laag pitje en dus hebben ze zich met hangende pootjes weer aangemeld bij de wandelhuizen en doen ze weer volledig mee, van A naar B. Het zevende huis dus, als een zevende hemel waar de culinaire sterren zullen schitteren, om menig uitgetelde wandelaar weer te overtuigen dat God ondanks de crisis Frankrijk nog niet verlaten heeft. Neem even een kijkje op de website van de Combe.

De West-Vlaamse G en H

Le Mas des Eglantines met gastvrouw Hilde en gastheer Chris werd in 2011 als zesde huis opgenomen in de wandeltocht. Door hun deelname ontvingen we het afgelopen jaar ook veel Vlaamse wandelaars. Chris aan het woord over het fenomeen "taal":

Voor wie niet zo vertrouwd is met deze toch wel bijzondere soort Vlamingen - dus zowel de Nederlanders als de Vlaamse wandelaars uit andere provincies - wil ik graag een woordje uitleg geven… Vlamingen hebben zoals bekend een ‘zachte g’, maar West-Vlamingen gaan nog net iets verder : zij wisselen meestal de g en de h om …’ Een hele grote helling,’ wordt dan iets als een gele chrote gelling…. en we hebben het over de "Geilige Heest"
Voor wie denkt dat dit niet meer verstaanbaar is, kan ik u met de hand op het hart vertellen dat alle West-Vlamingen dit moeiteloos begrijpen !
Als jullie eens een (verschrikkelijk overdreven) voorbeeld hiervan willen horen, dan moeten jullie maar eens luisteren naar onze Belgische minister Johan (Jogan?) Vandelanotte. Die komt dan ook uit Oostende en dat ligt…in West-Vlaanderen natuurlijk. Als die minister zegt dat ‘de gele bechroting geel erch in evenwigt is…’dan weten wij het wel ! West-Vlamingen hebben ook een eigen spraakkunst met heel aparte vervoegingen. Het werkwoord ‘hebben’ bijvoorbeeld. “Ik heb” wordt in het West-Vlaams “kè” en “gij hebt” wordt dan “gèèt”. Als je “wij hebben” wil zeggen, wordt dat “mèèn”. Dacht u dat Duitse naamvallen moeilijk zijn? Wacht tot u de West-Vlaamse leert kennen. Een voorbeeldje: Nederlandse vraag: Ga je dit jaar aan de wandeltocht in de Aveyron mee doen? Antwoord: ‘Joak ‘(ja ik doe dat) Uiteraard kan ook ‘neen, doe ik niet ’ als antwoord en dan wordt dat ‘nink’…. Maar denk nu niet dat West-Vlaams moeilijk is. In tegendeel zelfs. Wat je in het Nederlands met verschillende woorden zegt, zeggen wij vaak met één enkel woordje ! Als jullie willen zeggen ‘toch wel hoor’, dan zeggen wij gewoon ‘toetoet’ en dat betekent echt hetzelfde ! Als jullie willen zeggen ‘maar neen, dat is toch niet zo’, dan is dat bij ons simpelweg ‘battendoet’. Maar het allermooiste is toch wel ‘bakkendoe’….Als je het woordje zou willen ontrafelen, dan zou dat iets zijn als ‘bah neen dat en doe ik niet’…..maar geef toe, dat klinkt toch wel net iets kleurrijker?
Zoals andere taalgroepen hebben wij ook onze eigen woordjes die men elders niet vindt: een rolluik is ‘ne lattestoor’, stekjes zijn ‘seuferstokskes’, een kikker is ‘ne puut’ en een fluitje is een ‘schuferlink’. Als een West-Vlaming zegt :’tis een rute uut et uus en oet rint rintrin’, dan wil dat zeggen dat er een ruit uit het huis is en als het regent regent het er binnen….
Maar, maakt u zich daar vooral geen zorgen over. Wie bij ons logeert zal ondervinden dat wij ook …gewoon normaal Nederlands kunnen spreken. Is dat geen geruststelling ?
Voor wie wat meer willen weten over de West-Vlaamse G en H kijk even naar dit filmpje

De kruisen van de Aveyron

Tijdens de wandelingen van huis naar huis zijn jullie onderweg beslist de vele kruisen opgevallen. Deze katharenkruisen werden vroeger gebruikt om pelgrimsroutes aan te geven. Er wordt ook verteld dat ze geplaatst werden aan de rand  van een landgoed om de pest te weren. Zo staat er ook een aan de rand van la Libaudié, maar die heb ik zelf gemaakt, van beton. . . .
Deze oude kruisen vormen nu een behoorlijk probleem. Ze zijn vandaag de dag geld waard en worden steeds vaker gestolen. Als er weer eens een kruis verdwenen is, is heel de commune in rep en roer en worden er direct bijeenkomsten belegd om te discussieren wat er aan gedaan kan worden. Allerlei oplossingen passeren de revue; vervangen door replica's (die veel duurder uitvallen dan het origineel) een gps tracker erin monteren, etc. De meeste kruisen staan los in hun sokkel, dus ik zou alvast beginnen het ding eens stevig te verankeren.
Zo is ook het kruis verdwenen dat stond op het dakje van de kapel van Saint Clément. Een piepklein kapelleke vlakbij Martrin. Hij staat in de route omschrijving vermeld, maar de meesten van jullie zullen het over het hoofd gezien hebben. Zeker nu het kruis foetsie is. In de kapel bevindt zich een bron waarvan het water geneeskrachtig schijnt te zijn en allerlei huidaandoeningen geneest.
Veel wandelaars bezochten ook het plaatselijke restaurantje van Martrin "la Caminada". Daar kwam nog al eens de onlangs gerestaureerde kerk ter sprake. Wandelaars kregen bij la Caminada een keer de sleutel van de kerk. "Ga er maar eens kijken" zei de kok. Dus heeft men de hele kerk bezichtigd, inclusief de klokketoren met magnifiek uitzicht.

Keukenperikelen

Zoals iedereen weet, die aan de Valleientocht heeft meegedaan, wordt er in onze Valleienkeukens heerlijk gekookt. Wat jullie niet weten is, hoe het er in de winter aan toe kan gaan.
Als er geen gasten zijn, gaat overal de bezem door het huis, meestal is dat een grote schoonmaakbeurt, worden kasten gesopt, muren gewit, fornuizen van de muur getrokken, kruidenpotten ververst enz om weer fris aan het nieuwe seizoen te kunnen beginnen.
Echter . . . .  bij Marjo en Kees ging het er in december ietsje ruiger aan toe. Zij besloten om de oude keuken die al zo’n 30 jaar dienst deed, eruit te slopen en te vervangen voor een spiksplinter nieuw exemplaar compleet met kastjes, handige laden, ingebouwd fornuis, dubbele oven, strak aanrechtblad, verse tegeltjes tegen de muur …… Marjo kan straks weer lekker koken met (nog) meer plezier. Klik hier voor een fotoreportage 

Chris en Hilde vervingen ook een deel van hun keuken, terwijl Peggy sinds vorig jaar volop geniet van het werken in een grote lichte keuken en nu een eigen plek heeft waar ze rustig kan koken, en er weer echte verrassingen in de vorm van bijzondere gerechten door de keukendeur op tafel gezet worden.
Bij Yvonne en Michel gaat een jarenlange wens nu in vervulling. Daar heeft echter het plaatsen van een nieuwe keuken meer voeten in de aarde en is het een complete verbouwing met het slopen van muren en anders indelen van de ruimtes, ook voor het maken van een nieuw raam (gat in meter dikke muur maken) draait Michel z’n hand niet om. Het plaatje van hoe het eruit komt te zien, laat nog even op zich wachten, maar je kunt al wel eens kijken wat eraan voorafgaat.

Over keukens gesproken…….
Anne en Wilfried zijn nog steeds heel blij met hun keuken anno 2000. De vorige bestemming van deze ruimte was een oude varkensstal, maar dan hebben we ’t over 1935… daarna bleef de Bouysse 50 jaar onbewoond en een geheimzinnige ruïne waar in 1990 voor het eerst het elektrische licht aanging.
Overigens…. géén varkenslapje op het menu op la Bouysse. Onze uitdaging ligt in het steeds meer verfijnen van een vrolijke verrassende vegetarische keuken boordevol smaak en kleur op je bord.
Voor de liefhebbers een recept van notengehakt met een romige roquefortsaus. Serveer er een luchtige aardappelpuree bij en een knapperige groene sla met een pittige mosterddressing en smullen maar.

En maar bouwen………

Na jarenlang stilletjes gelonkt te hebben naar de twee ruïnes beneden ons, op La Cazette, zijn we dan toch de afgelopen zomer gelukkige eigenaars geworden van deze voormalige wijnhuisjes.
Gelukkig?!, zul je misschien zeggen: wat moet je met die krotten? Maar wij zijn ooit begonnen met zo’n krot en wij hebben er dus het volste vertrouwen in dat we er iets moois van kunnen maken. We gaan ze omvormen tot twee gîtes: één voor vier personen en de ander voor twee personen. Beide huisjes hebben een prachtig uitzicht op de Tarn.
Hiervoor moeten er natuurlijk eerst de nodige werkzaamheden worden verricht voor de riolering, wat hier inhoudt een septic tank met alles wat daarbij hoort. Dit heeft ook weer nieuwe mogelijkheden geopend voor het houten huisje waar alle wandelaars in slapen. Doordat de nieuwe septic tank op een lager niveau komt is het nu ook mogelijk een douche en een WC in het houten huisje te maken.
We zijn nu al begonnen met de uitbreiding van het huisje. Er komt zo’n 15 m2 extra ruimte aan, waar dan een keukentje inkomt (met name interessant voor families die het in de zomer huren) en een badkamer. Of het sanitair al dit jaar geïnstalleerd kan worden hangt nog af van de aannemer die de rioleringswerkzaamheden op zich neemt. Maar daar hebben we, zoals het hier in Frankrijk betaamt, het volste vertrouwen in!

Leven met de natuur

Tussen Albuque en La Frayssinette ligt la Pillière Basse, daar wonen Joost en René in een groepje ruïnes waar ze veelal buiten leven, zonder weg, waterleiding, telefoon en elektriciteit. Op zich is dat nog niet zo bijzonder, zo ben ik op La Frayssinette 30 jaar geleden ook begonnen, voor we het langzaam maar zeker opbouwden tot een romantisch en comfortabel huis met gastenkamers en chaletjes.
Het ludieke bij hen is, dat zij er bewust voor kiezen om in en van de natuur te leven en zoveel mogelijk buiten de consumptie maatschappij te leven. Wanneer je bij hen langs gaat, wordt het vuurtje wat opgestookt en gaat het roetzwarte fluitketeltje op het vuur. Na wat geduld, genietend van alle kunstzinnige voorwerpen en creatieve oplossingen om je heen komt dan uiteindelijk je kopje kruiden thee. Niet dat ze nooit wat kopen, maar vooral leven ze met spullen die ze zelf maken, vinden of krijgen. Ze leven in hun "buiten woonkeuken" , een afdak met een tafel, wat planken en daaromheen al het keukengerei uitgestald. Wandelaars kunnen even aankomen en alles bezichtigen en krijgen dan vaak een kopje thee. Wandelaars die dit voorjaar daar langs gingen, werden echter verrast met een briefje op de tafel, met het verzoek om de planten water te geven en de kippen te voeren, wat zij vervolgens ook deden. Rijkelijk beloond met deze ervaring, over mensen met zoveel vertrouwen in het universum, dat dat wat nodig is gebeuren zal, kwamen ze op La frayssinette aan. Vervolgens hebben wij het toeval een beetje geholpen, door de volgende wandelaars daar ook weer langs te sturen.

Het Goede Doel

Het is al eerder vermeld: de Franse Valleientocht, georganiseerd door het Aveyron Initiatief, loopt goed. Daarom hebben wij een paar jaar geleden besloten een deel van de winst te doneren aan ontwikkelingsprojecten. Enkele leden van ons hebben contact met twee stichtingen die in Nepal kinderen in nood helpen. Ze kennen de mensen die leiding geven aan de projecten persoonlijk, we hebben daardoor een bijzondere band met ze en we zien dat het geld direct naar de plaats van bestemming gaat zonder duistere omwegen.
Ook dit jaar hebben we weer een aardig bedrag en hebben we ook geld bij onze gasten ingezameld. Sinds 2012 hebben we deze inzamelings- en schenkingsactie een toepasselijke naam gegeven: “Actie Steunzool”, een naam die uitdrukt dat u samen met onze organisatie de Nepalese kinderen helpt door bij ons te komen wandelen.

Stichting “Tamsarya” helpt kinderen van het platteland in Nepal.
Stichting “Straatkinderen van Katmandu” legt zich toe op de kinderen van de Nepalese hoofdstad.
De meeste kinderen die geholpen worden zijn vaak wees, ondervoed, dakloos, uitgebuit of misbruikt. De Nepalese regering is niet in staat en heeft onvoldoende middelen om deze problemen zelf op te lossen. Wel is er vaak samenwerking tussen regering en de stichtingen.
Beide stichtingen bieden onderdak, voedsel, onderwijs en medische hulp. Zij beogen de zelfredzaamheid van hun pupillen.

Voor meer informatie :

www.tamsarya.nl 
www.straatkinderenvankathmandu.nl 

Facebook

De Valleientocht heeft sinds een half jaar een eigen pagina op Facebook. Laat je er niet van weerhouden er iets op achter te laten of onze pagina "leuk" te vinden. Je kunt er nieuwtjes lezen van de huizen, maar ook wandelaars hebben daar leuke reacties of foto’s opgezet. Op de website van de valleientocht is een gastenboek te vinden met reacties van wandelaars. Dus als je de sfeer weer even wilt proeven van het Aveyronavontuur neem even een kijkje en als je toch op internet aan ’t surfen bent, klik ook even door naar zoover.nl en Tweevoeter pagina Je kunt op al die sites ook jouw reactie plaatsen!

Tot slot:
Albugue, La Grande Combe, le Mas des Eglantines, La Cazette,
La Libaudié, la Frayssinette en la Bouysse
wensen jullie een voorspoedig
2012!

  Beveel deze pagina aan: